به نظرم سخت ترین کار در دنیا نوشتن درباره خود آدم است. ما دوست داریم چیزی ورای آن چیزی که هستیم خود را نشان دهیم اما خب معمولاً شبیه به آرزوهایمان نمیشویم. اگر بخواهم خود را معرفی کنم میتوانم بگویم که یک داستان دوست هستم. به نظرم در انتها چیزی که از ما باقی میماند داستان زندگیمان است پس سعی کنیم داستان خوبی از خودمان به جا بگذاریم. بخش اعظمی از نوشته هایم نه برای خوانده شدن بلکه به عنوان یک تراپی است. بسیاری از شبها و روزهای سخت را تنها با شوق نوشتن تمام کرده ام پس چندان نمیشود حتی آن را ادبی دانست.
البته این روزها که در خارج از کشور به سر میبرم اندکی بر شجاعتم افزوده شده و کمتر خودم را سانسور میکنم. ما مردمان خاورمیانه به خود سانسور عادت کرده ایم چرا که نمیخواهیم زبان سرخمان سر سبزمان را بر باد دهد اما گاه دیگر نمیتوان سکوت کرد لذا بسیاری از نوشته های قدیمی را بار دیگر در فضای عمومی به اشتراک میگذارم هرچند میدانم به مذاق دوستداران نظام خوش نمیاید چراکه از جنس نقد سازنده نیست!
و اما در زندگی شخصی یک فارغ التحصیل رشته مکانیک ، یک حقوق خوانده ، وکیل سابق و فارغ از همه این عناوین شغلی، کسی که میخواهد بیشتر بداند. کل فلسفه نوشتن چیزی جز این نیست که تنها سوالی برای ما درست کند و مارا برای پاسخ به این سوال به هزاران راه ناشناخته بکشاند.
اگر میخواهید نظری را برای من به صورت شخصی ارسال کنید میتوانید از ایمیل Hamed@zatajam.com استفاده کنید.